Historia PS

Historia Photoshopa zaczyna się w Ann Arbor w stanie Michigan (USA) za sprawą profesora college’u Glenna Knoll’a. Glen był zapalonym fotografikiem posiadającym ciemnię fotograficzną w piwnicy domu i fanem technologii rozwoju komputerów osobistych.
Dociekliwą naturę odziedziczyli po ojcu jego dwaj synowie Thomas i John (fot. poniżej). Przyszłość dwóch synów zaczęła się w chwili ujrzenia ciemni w piwnicy i komputera Apple II Plus, który ich ojciec przyniósł do domu celem prac badawczych.

„Fotografia była moim hobby w szkole śedniej”, „W ciemni ojca nauczyłem się robić zdjęcia czarno-białe i kolorowe, jak ustawiać kolor oraz kontrast” – wyjaśniał Thomas w wywiadzie dla „Michigan Engineer”.

Podczas gdy Thomas uczył się obróbki zdjęć w ciemni, John’a zainteresowało pudło o dziwnym kształcie znane jako komputer osobisty.

„Pierwszym prawdziwym komputerem, przed którym usiadłem, było w 1978 roku. Byłem wówczas 16 letnim uczniem szkoły średniej, kiedy mój ojciec przyniósł Aplle II Plus z 64K RAM” – wspomina John podczas wywiadu dla „Apple Masters”.

„Inne wspomnienie, jakie utkwiło mi w pamięci to 1984 rok. Natknąłem się na niewielki artykuł o Macintosh u w magazynie „Time”. Pomyślałem wówczas, O! Spójrzcie na tą maszynę”.

Kilka lat później Pan Knoll nabył jeden z pierwszych Mac’ów dostępnych na rynku. Mimo tego, że Thomas uwielbiał ręczną pracę w ciemni postanowił w 1987 roku kupić Apple Macintosh Plus, aby ułatwić sobie pracę doktorską na temat „Przetwarzanie obrazów cyfrowych”. Ku jego wielkiemu rozczarowaniu, Mac nie był w stanie wyświetlić odcieni szarości. Rozwiązując ten problem, Thomas napisał program symulujący efekt odcieni szarości. Jego praca doktorska doprowadziła do napisania coraz więcej programów wspomagających przetwarzanie obrazów. Te efekty komputerowej magii przykuły uwagę Johna podczas jednej z wizyt wakacyjnych w Ann Arbor, gdzie pracował dla „Industrial Light and Magic” (ILM) w Marin w stanie California.

„Praca, którą wykonywał Thomas miała związek z rozpoznawaniem przez komputer uprzednio zdefiniowanych obiektów w obrazie cyfrowym”, „Przetwarzanie obrazów jest podstawą każdego rodzaju tego typu pracy, a Tom stworzył cały zestaw narzędzi do obróbki obrazu. Kiedy Tom pokazał mi swoją pracę, uderzyło mnie podobieństwo jego narzędzi do narzędzi Pixar’a (stacja graficzna, na której John widział demo grafiki w ILM), Był tam zbiór komend i narzędzi podobnych do powłoki języka C Unix a, który używany był na Piksarze” – wspomina John w wywiadzie udzielonym Terrence Masson do książki „CG 101: A Computer Graphics Industry Reference”.

Krótko po tym John i Thomas Knoll stworzyli małą, rewelacyjną aplikację, którą nazwali „Display” (Wyświetlacz). „Byłem bardzo zadowolony” – mówi John. „Zacząłem prosić o więcej. Chciałem, aby Display potrafił zapisywać pliki w innych formatach tak, abym mógł je później wydrukować w innym programie. Używałem Display’a do otwierania przykładowych plików obrazów, które dostawałem z wydziału grafiki ILM a które były zbyt ciemne na moim monitorze. Tak, więc nagle potrzebne stało się narzędzie do korekcji gamma”.

Prośby Johna odciągały Thomasa od jego pracy doktorskiej, jednak on również był zaintrygowany możliwościami edycyjnymi obrazów na komputerze. Te ciągłe usprawnienia trwały kilka miesięcy i doprowadziły w 1998 roku do ulepszonej wersji oprogramowania, któremu zmieniono nazwę na „ImagePro” . W tym momencie John zaczął sugerować Thomas’owi, aby przekształcić „ImagePro” w aplikację komercyjną.

„Moje pieniądze kończyły się i razem z żoną spodziewaliśmy się pierwszego dziecka”, „Czułem presję zakończenia tego, co robiłem i znalezienia pracy” – wyjaśnia Thomas podczas wywiadu dla Michigan Engineer.

Na początku 1988 roku Thomas w przeciągu sześciu miesięcy postanowił zakończyć wersję beta „ImagePro” i pozwolić Johnemu na sprzedaż jej w okolicach Silicon Valley.

Interesującym jest to, że wiele firm przyjęło chłodno ich pomysł na program do obróbki grafiki. „SuperMac” odrzucił ich projekt, ponieważ nie rozumiał jak „ImagePro” mógł konkurować z jego już popularnym „PixelPaint’em”. Jedna firma, „BarneyScan” zainteresowała się ich produktem. Zaproponowała dołączenie na okres próbny ich oprogramowania, nazwanego już wtedy „Photoshop”, do swoich skanerów. Według informacji w artykule Jeff a Schewe’a „Photoshop: a Decade of Image-Editing Excellence” ze skanerami zostało łącznie sprzedanych około 200 egzemplarzy Photoshopa. We wrześniu 1988 roku los braci Knoll diametralnie się zmienił. John zaprezentował demo zespołowi Adobe, któremu to produkt bardzo się spodobał. Wkrótce potem podpisano umowę i „Photoshop 1.0” ukazał się na rynku w lutym 1990 roku, po 10 miesiącach pracy na nim.

Thomas Knoll na zawsze związał się z projektem i nigdy już nie udało mu się dokończyć pracy doktorskiej. John Knoll kontynuował swoją pracę w ILM jako koordynator do spraw efektów specjalnych przy takich produkcjach jak „Mission Impossible” (1996), „Star Trek: First Contact” (1996) czy „Star Wars: Episode I – The Phantom Menace”. Gleen Knoll nadal pracuje jako profesor na College of Engineering Uniwesytetu Michigan używając Powerbook G3 do pracy w domu, gdzie ciemnie w piwnicy zastąpił „Photoshop”.

Autor: Derrick Story
Na bazie tłumaczenia Lorus’a

john_knoll thomas_knoll

Rozwój kolejnych wersji programu >>

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s